تأثیر نشر آثار علمی در گسترش رشته کتابداری

نقش نشر آثار علمی در گسترش رشته کتابداری در ایران و اعتبار علمی ایران در سطح جهان

هر رشته علمی برای گسترش و شناساندن خود به جامعه، نیازمند داشتن پشتوانه انتشاراتی در سطح ملی و بین المللی است. در همین راستا پژوهشگران و اساتید هر رشته با انتشار آثار علمی در قالب کتاب، مجله، وبگاه، وبنوشت و غیره به زبان پارسی و انگلیسی به تقویت آن رشته می پردازند. برای نمونه رشته کتابداری و اطلاع رسانی در آمریکا شکل گرفت، متخصصان کتابداری و اساتید کتابداری در دانشگاه های آمریکا با انتشار مجله های علمی مختلف به گسترش این علم در آمریکا و در سطح بین المللی کمک کردند که در نهایت جامعه آمریکا هم این رشته را پذیرفت. یکی از کارهای جالبی که ملویل دیویی هنگام تأسیس این رشته انجام داد، انتشار مجله کتابداری بود که خود اولین ویراستار آن بود.امروزه اکثر مجله های علمی معتبر در این رشته یا در آمریکا منتشر می شود و یا سردبیر و اعضای هیأت تحریریه آمریکایی دارند.

در حالی که بیش از ۴۰سال از عمر کتابداری در جامعه دانشگاهی ایران می گذرد، متأسفانه انجمن کتابداران ایران و دانشگاه ها فاقد مجله علمی معتبر در حوزه کتابداری، حتی در سطح ملی هستند. در حالی که انتظار می رود که دانشگاه های معتبر برای انتشار پژوهش های انجام شده توسط دانشجویان کارشناسی ارشد، دکترا، اساتید و کتابداران، دارای مجله های معتبر حداقل به زبان فارسی باشند. لذا جامعه کتابداری ایران نتوانسته است در سطح ملی به گسترش علمی این رشته کمک کند، در نتیجه در سطح بین المللی هم ضعیف عمل کرده است. نگاهی به آثار منتشر شده توسط متخصصان کتابداری ایران در پایگاه اطلاعاتی نمایه های استنادی مؤسسه اطلاعات علمی آمریکا این واقعیت را بیشتر نشان می دهد. اگر مجموع کل مقاله های منتشر شده توسط جامعه کتابداری ایران در این پایگاه اطلاعاتی بررسی شود به طور خوشبینانه ای تقریباً برابر ۲۰۰ می شود.

اگر ما تعداد دانشگاه های آزاد از آذربایجان  تا دریای عمان را در نظر نگیریم و فقط دانشگاه های ملی معتبر، تهران، شیراز، مشهد، اهواز، تبریز، اصفهان = ۶، را در نظر بگیریم.به طور متوسط هر دانشگاه باید بین ۵ تا ۱۰عضو هیأت علمی داشته باشد به طور میانگین هر دانشگاه ۷ عضو هیأت علمی دارد.۶×۷برابر است با۴۲. از سوی دیگر اگر تعداد دانشجویان فارغ التحصیل در سطح کارشناسی ارشد ۴دانشگاه نخست را برابر ۲۰۰ در نظر بگیریم، هر دانشگاه ۵۰ دانشجو در طول تاریخ خود. بنابراین مجموع اعضای هیأت علمی و دانشجویان ارشد برابر است با ۲۴۲.

حال اگر ۲۰۰ (تعداد مقاله های بین المللی در پایگاه ISI) را تقسیم بر ۲۴۲  کنیم عدد ناقابل ۸۲/۰به دست می آید که سرانه انتشار مقاله های متخصصان کتابداری ایران در طی ۴۰ سال است. یعنی در طی ۴۰ سال گذشته هر نفر حتی یک مقاله هم ننوشته است. تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل! ! !

کشف دلایل این امر نیاز به یک پژوهش دارد. 

دولت <=> وزارت علوم <=> دانشگاه <=> اساتید <=> دانشجویان <=> دولت

اگر دانشجویان بگویند که نظام آموزشی مشکل دارد و اساتید به ما روش پژوهش نیاموخته اند، مطمئناً اساتید خواهند گفت که حقوق ما کم است و دانشگاه به ما توجه کافی نداشته است. دانشگاه هم خواهد گفت که وزارت علوم به اندازه کافی بودجه پژوهشی در اختیار ما نگذاشته است. وزارت علوم هم خواهد گفت که من عیال وارترین وزارت، بعد از وزارت آموزش و پرورش هستم. بنابراین همه یک عنصر را مقصر می کنند و آن دولت است. به طور حتم، دولت هم خواهند گفت که شماها با این همه بودجه ای که در اختیار داشتید چه کار کرده اید؟ مقصر دانستن دولت توجیهی بیش نیست.

     باید خاطر نشان کرد که میزان انتشارات یک دانشگاه یا یک کشور در رتبه بندی علمی آن دانشگاه یا کشور در سطح جهان تأثیر اساسی دارد. این یکی از دلایلی است که دانشگاه های ایران نتوانسته اند در بین ۵۰۰ دانشگاه برتر جهان جایگاهی داشته باشند. این شاخص ۲۰ امتیاز به خود اختصاص داده است و شاخص دیگر یعنی قرار گرفتن آثار اساتید یک دانشگاه در بین آثار پراستناد نیز ۲۰ امتیاز به خود اختصاص داده است. لذا می توان نتیجه گرفت که میزان انتشارات و کیفیت انتشارات ۴۰ درصد امتیازها را به خود اختصاص داداند. قابل توجه است که بیشتر پژوهشگران کتابداری ایران مقاله های خود را در مجله Library Review چاپ کرده اند که توسط ISI نمایه سازی نمی شود و در  مبحث بالا هم گنجانده نشده است. گاهی این پرسش پیش می آید که شاید پژوهشگران حاضر نیستند که ریسک کنند و مقاله های خود را برای مجله هایی که سردبیر آنها آمریکایی یا اسراییلی است بفرستند، هر چند که آمریکایی های سیاست را به علم قاطی نمی کنند. کم نیستند افرادی که با مدرک کارشناسی ارشد یا دکترا عضو هیأت علمی یک دانشگاهی هستند ولی در طی دوران خدمت خود حتی چند مقاله پارسی زبان هم ننوشته اند، حال انگلیسی پیشکش.

نوشته : علیرضا نوروزی در ساعت ۱:٥٥ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٤/۱٠/۳٠


شکاف دیجیتالی: نقش دولت ها

یکی از عوامل مهم شکاف دیجیتالی، فقدان مهارت های ویژه و عدم حمایت فرهنگی و رفتاری جامعه و دولت ها از یک فناوری نوین است.به عنوان نمونه در جامعه ما هر گاه بحث از رایانه و اینترنت می شود می گویند رایانه مال آدم های پول دار و روشنفکر است، برای جوانان است، استفاده از آن مشکل و مال طبقه اجتماعی خاصی است، امنتیت اطلاعاتی ندارد و ... اینترنت برای جوانان مضر و در نتیجه حرام است زیرا پر از مسائل مبتذل و خلاف اخلاق عمومی است و ... این توجیه های من در آوردی همه ناشی از نگاه فرهنگی جامعه است.جامعه و در رأس آن دولت ها باید از فناوری های نوین اطلاعاتی و ارتباطی حمایت نمایند.البته این واقعیت را باید مدنظر داشت که با توجه به این که سطح درآمد متوسط جامعه پایین است، بنابراین خرید رایانه برای برخی از اقشار جامعه ممکن نیست.

یک دانشجوی ایرانی نمی تواند به راحتی یک رایانه بخرد. حال آن که رایانه و اینترنت ابزار اساسی پژوهش، آموزش و اساس پیشرفت اقتصادی و تجاری نوین هستند.بنابراین دولت باید این مرزها را بشکند و به اقشار متوسط و ضعیف هم توجه داشته و فناوری های نوین را وارد زندگی مردم نماید. دولت اگر نمی تواند بودجه خاصی را به روستاها و مناطق محروم اختصاص دهد حداقل می تواند از تمامی سازمانهای دولتی درخواست نماید تا بعد از خرید رایانه هایی نو، رایانه های قدیمی خود را که به دلیل مشکل اموال عمومی و بیت المال در انبارها خاک می خورند و نگهداری از این اموال برای خود سازمانها هم به دلیل اشغال فضا مشکل ساز شده اند را به مدارس و به شهرها و روستاهای محروم هدیه نمایند، در این حالت از یک طرف خود سازمان از دست این اموال رها می شود و از طرف دیگر قشری از جامعه نیز می تواند از این تجهیزات استفاده نماید. دولت باید در بخش اقتصاد اطلاعاتی سرمایه گذاری کند. معمولاً رسم است که در پایان سال مالی، سازمانها برای فرار از بازگشت بودجه به خزانه دولت سعی می کنند با خرید رایانه های نو، اتمام بودجه خود را برای دولت فاکتور نمایند.

 نگاهی به  آمارها نشان می دهد که چه پیش و چه پس از انقلاب، دولت به گسترش کتابخانه ها و مراکز اطلاع رسانی در شهرهای کوچک و روستاها توجه کافی نداشته است.  

یکی از کارهایی که در کشورهای خارجی مثل فرانسه انجام می شود این است که شورای عمومی استان ها به هر دانش آموز یک رایانه همراه هدیه می کند. اینجاست که دولت در گسترش عادت استفاده از فناوری های نوین در سنین پایین نقش اساسی را ایفا می نماید.

نوشته : علیرضا نوروزی در ساعت ۱:٤٥ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٤/۱٠/٢٩


ضرورت راه اندازی خبرگزاری کتابداری و اطلاع رسانی ایران

LISNA - Librarian & Information Science News Agency

راه اندازی خبرگزاری کتابداری و اطلاع رسانی ایران یکی از راه هایی است که می تواند به گسترش فرهنگ کتابخوانی و آشنایی جامعه قرن بیست و یکم ایرانی با کتاب، کتابخانه، کتابدار و کتابداری کمک کند. از خبرگزاری علوم کتابداری و اطلاع رسانی آمریکا که یک خبرگزاری مستقل است و توسط بلک کارور راه اندازی شده است می توان الگو گرفت.

قابل توجه است که گرفتن یک دامین و هزینه هاستینگ یک سایت برای خبرگزاری در وهله اول بالا نیست. پیشنهاد می شود که دامنه http://www.lisna.ir  برای این خبرگزاری گرفته شود. البته بهتر است که بنیانگذاران آن از قبل به فکر تعداد زیادی تهیه کننده خبر باشند که قطعاً دانشجویان آگاه کتابداری این زحمت را قبول خواهند کرد. خبرگزاری می تواند بعدها با انتشار آگهی تبلیغاتی در حوزه کتابداری، هزینه نگهداری سایت را به دست آورد، و نیازی به وابستگی مستقیم خبرگزاری به انجمن کتابداران ایران و یا سازمان های دیگر نیست. به طور حتم، انجمن کتابداری ایران و ناشران این حوزه مثل چاپار، کتابدار، دبیزش، پژوهشگاه اطلاعات و مرکز مدارک علمی ایران و حتی افراد خیر می توانند این خبرگزاری را حمایت مالی نمایند. در واقع، برای شروع باید از این سازمان ها و کتابداران ایرانی درخواست حمایت مالی نمود، مشابه کاری که کتابداران هالیوودی آمریکا برای ساخت فیلم مستند کتابداران و کتابخانه ها انجام دادند. در حاشیه سخنرانی های انجمن کتابداری ایران می توان یک صندوق حمایت گذاشت که اگر هر کتابدار فقط پانصد تومان به این خبرگزاری اهدا نماید خبرگزاری راه اندازی خواهد شد و برای سالهای بعد باید از راه انتشار آگهی های تبلیغاتی آنلاین درآمدهای نگهداری وبگاه تأمین شود.

نوشته : علیرضا نوروزی در ساعت ۳:٥٤ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٤/۱٠/٢۳


Google Scholar: The New Generation of Citation Indexes

Abstract

Google Scholar (http://scholar.google.com) provides a new method of locating potentially relevant articles on a given subject by identifying subsequent articles that cite a previously published article. An important feature of Google Scholar is that researchers can use it to trace interconnections among authors citing articles on the same topic and to determine the frequency with which others cite a specific article, as it has a "cited by" feature. This study begins with an overview of how to use Google Scholar for citation analysis and identifies advanced search techniques not well documented by Google Scholar. This study also compares the citation counts provided by Web of Science and Google Scholar for articles in the field of "Webometrics." It makes several suggestions for improving Google Scholar. Finally, it concludes that Google Scholar provides a free alternative or complement to other citation indexes.

Noruzi, Alireza (2005). "Google Scholar: The New Generation of Citation Indexes". LIBRI, , Vol. 55, No. 4.

نوشته : علیرضا نوروزی در ساعت ۸:٠۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٤/۱٠/٢٠


تعجب از آگهی فروش Gmail.com

در یک وبنوشتی دیدم که آگهی فروش دعوت نامه جی میل زده شده است، تعجب برانگیز است، نه! اما اگر شما واقعاً دوست دارید که آدرس ایمیل در Gmail.com داشته باشید، برای من یک رایانامه (ایمیل) سفید بفرستید تا برای شما یک دعوت نامه رایگان ورود به جی میل بفرستم. فقط خواهشمند است که در قسمت عنوان نامه ارسالی بنویسید:   Send me a Gmail Invitationو در متن نامه هیچ چیزی ننویسید: نه سوال و نه سپاسگزاری. در نخستین فرصت برای شما دعوت نامه خواهم فرستاد. آدرس ایمیل من:   nouruzi (at) gmail.com

نوشته : علیرضا نوروزی در ساعت ۱٢:۱٩ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٤/۱٠/۱۸


سفرنامه کتابدار پارسی

بعد از دو سال تصمیم گرفتم یک سفر خارجی داشته باشم و تعطیلات کریسمس را در سفر باشم، البته نه با هواپیما، نه در هتل های پنج ستاره، بلکه دانشجویی. من و سه دوست دیگر قرار شد به ایتالیا برویم. در ابتدا پیشنهاد کردم که اسپانیا هم بد نیست به شهر ما هم نزدیکتر است، ولی دوستان گفتند برویم ایتالیا و من هم گفتم قبول. در نهایت با توجه به آب و هوا و اینکه در این فصل ایتالیا سردتر است دوستان نظرشان عوض شد و ما تصمیم گرفتیم برویم اسپانیا، اما قبل از رفتن به اسپانیا قرار شد از کشور کوچک موناکو در جنوب فرانسه دیدن کنیم. از آنجا که موناکو به شهر محل زندگی من یعنی مارسی نزدیکتر است بنابراین نخست دوستان آمدند مارسی و بعد ما راهی موناکو شدیم. قرار شد قسمت های از مسیر را که جاده مناسب نیست از اتوبان برویم که زود برسیم، زیرا که جاده ممکن است خطرناک باشد، خلاصه این اتوبان و جاده عادی ما را دچار مشکل می کرد یکی می گفت از این شهر تا آن شهر از اتوبان و دیگر می گفت نه از جاده عادی برویم. در این مسیر ما از شهرهای کن و نیس، دو شهر زیبا در کنار مدیترانه و در جنوب فرانسه گذر کردیم و شب را در نیس به سر بردیم. گویند در نیس بیش از چهار هزار ایرانی زندگی می کنند، ایرانیان پولداری که از زمان رژیم شاهنشاهی و بعد از انقلاب به نیس مهاجرت کرده اند. نیس شهر قشنگی بود اما آب آشامیدنی شهر مثل خیلی از شهرهای دیگر خوب نبود.

   فردای آن روز راهی موناکو شدیم، کشوری کوچک و مستقل از لحاظ اقتصادی ولی وابسته به فرانسه از نظر سیاسی و ژئوپولیتیکی. موناکو در سال 2005 به طور تقریبی دارای32 هزار نفر جمعیت بوده است، بنابراین کوچک است. اما این کشور کوچک بسیار مدرن، تمیز، شیک و قشنگ است. در واقع، ستارگان سینما و پولدارها به موناکو می آیند. قصر شاهنشاه در بالای تپه ای در وسط شهر است که از قدیم اجداد شاه موناکو در آنجا زندگی می کرده اند. ورود به قصر آزاد است مگر بخش اصلی محل زندگی شاه، آنجا که سربازی به عنوان گارد اصلی در برابر در ورودی قصر همواره رژه می رود و هر ساعت فرمانده ارشد طی مراسم ویژه ای او را تعویض می کند و توجه همه حاضران را به خود جلب می کند.

    

بعد از موناکو قرار شد که به مارسی برگردیم و

     

     شب را در خانه ما سر کنیم و بعد از رفع خستگی راهی شهر بارسلونای اسپانیا شویم. فردای آن روز راهی اسپانیا شدیم، نقشه اسپانیا گرفتیم و به سفر خود ادامه دادیم. ظهر به شهر ناربون در جنوب فرانسه رسیدیم و نهار را در ناربون صرف کردیم، بندر کوچکی که در جنوب غرب فرانسه واقع شده است. سپس به سمت پرپنیون، آخرین شهر مرزی فرانسه و اسپانیا حرکت کردیم، از قسمت های از شهر دیدن کردیم  و شب را در هتلی در پرپنیون گذراندیم و فردای آن روز راهی اسپانیا شدیم.

مشکلات نقشه خوانی به زبان های بیگانه از یک طرف و عدم اعتماد دوستان به شخص نقشه خوان که بر اساس نقشه حرکت می کرد و راهنما بود، سفر را با مشکلاتی روبرو می کرد. شاید این ناشی از عدم اعتماد عمومی و فردگرایی ما ایرانی هاست که حرف شخص راهنما را گوش نمی کنیم.  گاهی اوقات ما مجبور می شدیم یک راهی را اشتباه برویم  و به ناچار برگردیم، به این دلیل که نفر پشت سر با یک سبقت الکی از یک مسیری حرکت می کرد که اشتباه بود و ما باید بر می گشتیم. رسم بر این بود که وقتی به میادین شهرها می رسیدم چنانچه دور اول مسیر را تشخیص نمی دهیم یک دور بزنیم تا مسیر مشخص شود که خیلی کم پیش می آمد.

     صبح روز بعد به طرف اسپانیا حرکت کردیم و نزدیک ساعت 9 و نیم وارد اسپانیا شدیم. مقصد ما بارسلونا بود و باید از شهرهای جیرونا و ماتارو هم می گذشتیم. اسپانیا هم قشنگ است اما نه به مدرنی فرانسه. وقتی نگاه می کنی متوجه می شوی که شهرها به منظمی فرانسه نیست. به عنوان نمونه، سقف شیروانی خانه ها در هر شهر فرانسه رنگ خاصی دارد و تقریباً یک رنگ هستند اما در اسپانیا کمی درهم برهم است البته هرچه باشد زیباتر از سقف های قیری شهرهای ایران است. شهرهای اروپایی معمولاً در کنار رودخانه ها، در کنار مدیترانه و یا در کنار اقیانوس آتلانتیک واقع شده اند. خداوند اروپایی ها را دوست داشته و به آنها دریاها و رودخانه های زیبا عطا کرده و زیبایی را به شهرها ارزانی فرموده است و به ما نفت را، که همواره در طول تاریخ مایه بیچارگی ما شده است.

   بالاخره به بارسلون رسیدیم، بزرگترین بندر اسپانیا و توریستی ترین شهر این کشور که در شرق اسپانیا، در ساحل دریای زیبای مدیترانه واقع شده است. بارسلون از زمان بازی های المپیک در سال 1992 توسعه یافت و مدرن شد و امروز شهر بزرگی است. ساختار شهری قشنگی نداشت درهم برهم بود، مثلاً خیابان ها شطرنجی نیست و پیدا کردن خیابان های اصلی مشکل است اما قسمت بندر خیلی قشنگ بود. مردم اسپانیا خیلی خونگرم تر از فرانسوی ها بودند و اگر سوالی از آنها پرسیده می شد خیلی بهتر جواب می دادند، حتی گاهی طرف با ماشین جلو ما می افتاد تا مسیر مشخصی ما را راهنمایی کند. البته اسپانیای ها به راحتی نمی توانند به زبان انگلیسی صحبت کنند و در مجموع مردم اسپانیا، انگلیسی متوجه نمی شوند و باید واژه های مشترک فرانسوی و اسپانیایی را قاطی کرد تا متوجه شوند. مثلاً کنار پارکی بودیم که دنبال دستشویی می گشتیم و دستشویی داخل کتابخانه بود و افراد نمی فهمیدند. یکی می گفت توی کتابخانه است، بنابراین پرسیدیم که بیبلیوتک کجاست؟ یکی دو مورد دیگر وقتی انگلیسی متوجه نمی شدند به شماره ماشین ما نگاه می کردند و متوجه می شدند که فرانسوی هستیم، بنابراین فرانسوی و اسپانیایی را قاطی می کردند و جواب می دادند.

    در مجموع سفر خوبی بود بجز چند مورد، مثلاً توی شهر پارکینک آزاد یافت نمی شد و منطقه های زرد و سبز و آبی خاصی بود که به راحتی نمی توان فهمید کجا اجازه پارک نیست، برخی جاها فقط ساکنان محله اجازه پارک دارند. یک شب دوستان ماشین های خود را در کنار خیابان پارک کرده بودند و تا ساعت 8 باید ماشین ها از پارکینگ خارج می شدند که بر خلاف سایر روزها تا ساعت 9 از هتل بیرون نیآمدند وقتی رسیدیم ماشین یکی از دوستان را پلیس با جرثقیل برده بود و ماشین دیگری هم 30 یورو جریمه کرده بود تا ظهر معطل شدیم و با پرداخت 180 یورو ماشین طرف را آزاد کردند. در حالی که منتظر دوستان بودیم، من روبروی پارکینگ نگاه می کردم، پلیس اسپانیایی کارش این بود که هر لحظه می رفت داخل ساختمانی و بعد ماشین ها همان جای ما پارک می کردند بعد سریع می آمد در غیاب صاحبان آنها، ماشین ها را بر می داشت. در واقع منبع درآمد خوبی برای آنها شده بود.

    در مجموع سطح اقتصاد اسپانیا پایین تر از شمال اروپا است و به قول یک خانم و آقای فرانسوی که داخل کشتی در بندر با آنها آشنا شدیم که پنجاه سال پیش برای ماه عسل به اسپانیا رفته بودند می گفتند که اسپانیا کشور بدبختی بود اما بعد از ورود به اتحادیه اروپا و کمک های این اتحادیه شروع به ساخت و ساز کرد و مدرن شد.

   در خیابان رامبلا در بارسلون افرادی با اجرای برنامه های خاصی به شیوه ای مدرن گدایی می کنند. تصویر زیر نمونه ای جالب از این دست می باشد.

                             

    فکر می کنم بد نیست که وزیر راه و ترابری ما یک سفر زمینی و نه هوایی بین کشورهای اروپایی داشته باشد و متوجه شود که چگونه اتوبان ها حمل و نقل بین شهری را تسهیل می بخشند که هیچ اروپایی حاضر نیست جان خود را در کف دست بگذارد و از جاده های ناسیونال (ملی) حرکت کند. چه این که میزان تصادفات در اتوبان ها خیلی کمتر است به همین خاطر ما همه راه های برگشت را از اتوبان آمدیم که هم زودتر برسیم و هم اتوبان ها از امنیت بالایی برخوردارند. نکته جالب توجه این که در کنار اتوبان ها پارک های ویژه ای برای استراحت، خرید، بنزین و ... طراحی کرده اند.

      

 

این سفر تجربه های خوبی به ما آموخت. سفر گروهی با چند ماشین و با چند خانواده مسائل خاص خود را دارد. پارکینگ پیدا کردن برای چند ماشین مشکل ساز است. گاهی یکی جلو می افتد و از یک سوراخ سنبه ای در می رود و بقیه رانندگان نمی توانند او را دنبال کنند و خطر تصادف را بالا می برد و توجیه می کنند که من می توانم خلاف بروم و سریع دور بزنم اما شما این کار را نکن در حالی که اینجا او نقش راهنما را بدست می گیرد و بقیه یا باید سردگم شوند و یا با دنبال کردن او خطر مرگ را برای خانواده های خود به جان بخرند. وقتی گفته می شود ساعت هفت و نیم توی ماشین، یکی سر ساعت می آید و دیگری ساعت هشت و آن یک ساعت هشت و نیم بنابراین عملاً این باعث اتلاف وقت می شود. اما این یک مشکل فرهنگی است که باید از کودکی به بچه ها آموخت تا برای وقت خود و دیگران ارزش قائل باشند.

نوشته : علیرضا نوروزی در ساعت ۱٢:۱۸ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٤/۱٠/۱۸


ضرورت راه آهن سریع السیر شمال-جنوب و غرب-شرق ایران

حالا که دارم این یادداشت را می نویسم دارم از جنوب به شمال فرانسه سفر می کنم و داخل قطار سریع السیری هستم که مثل هواپیما سریع است، صدایی تق تق به گوشم نمی رسد. اگر ساعت حرکت هواپیما و زمان صرف تشریفات قبل از پرواز آن را با ساعت حرکت قطار از جنوب تا شمال فرانسه مقایسه کنید دقیقاً برابر است با این تفاوت که قطار از امنیت بالاتری برخوردار بوده و مسافر را به مرکز شهر می رساند. مرا یاد سفری می اندازد که از تهران به اهواز می رفتم و بیش از 15 ساعت داخل قطار بودم و صدای تق تق چرخ های قطار و ریل نگذاشتند تا صبح استراحت کنم.

این مسؤولان محترم راه و ترابری ایران داد سخن سر می دهند که تعداد تصادفات جاده ای ایران بالاست و به نقل از تلویزیون فرانسه میزان مرگ و میر ناشی از تصادفات جاده ای ایران بالاتر از میزان شهدای جنگ ایران و عراق است. خداوند خیرتان دهد یک راه آهن تهران غرب (تهران-همدان-کرمانشاه) و تهران شرق هم ایجاد کنید و این خطوط راه آهن را اصلاح نمایید و ناوگان راه آهن را مجهز به قطارهای جدید نمایید، اتوبان های مدرن بسازید. مسافرت با اتوبوس های بین شهری کمتر، تصادف کمتر، امنیت اجتماعی بیشتر. 

نوشته : علیرضا نوروزی در ساعت ۱٢:۱٧ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٤/۱٠/۱۸


نویسنده وبنوشت

علیرضا نوروزی

تماس با وبنگار
علیرضا نوروزی


آرشیو وبنوشت

صفحه نخست
آبان ٩۱
بهمن ۸٧
دی ۸٧
آذر ۸٧
آبان ۸٧
شهریور ۸٧
امرداد ۸٧
تیر ۸٧
خرداد ۸٧
اردیبهشت ۸٧
فروردین ۸٧
اسفند ۸٦
دی ۸٦
آذر ۸٦
آبان ۸٦
مهر ۸٦
شهریور ۸٦
امرداد ۸٦
تیر ۸٦
اردیبهشت ۸٦
فروردین ۸٦
اسفند ۸٥
بهمن ۸٥
دی ۸٥
آذر ۸٥
آبان ۸٥
مهر ۸٥
شهریور ۸٥
امرداد ۸٥
خرداد ۸٥
اردیبهشت ۸٥
فروردین ۸٥
اسفند ۸٤
بهمن ۸٤
دی ۸٤
آذر ۸٤
آبان ۸٤
مهر ۸٤
شهریور ۸٤
امرداد ۸٤
خرداد ۸٤
اردیبهشت ۸٤
اسفند ۸۳
بهمن ۸۳
دی ۸۳
آذر ۸۳
آبان ۸۳
فروردین ۸۳

پیوندستان

  مشاوره اطلاعاتی

کلینیک اطلاعات ایران

InforMetrix

Information Metrix

InforMetrix Services

مجله وب شناسی

مجله وب شناسی فرانسوی

وبنوشت مجله وب شناسی

گروه بحث علم اطلاعات و دانش ایران

ضریب تأثیرگذاری وبگاه های دانشگاهی ایران

وب سنجی

وبسنجی

سازماندهی دانش

آرشیو دسترسی آزاد کتابداری و اطلاع رسانی

انجمن نمایه‏سازی ایران

انجمن علم و فناوری اطلاعات کورد

صرافی یورو

تماس با من






حوزه های موضوعی
وب شناسی، دانش شناسی
مشاوره اطلاعاتی
علم سنجی، کتاب سنجی
استفاده از مطالب وبنوشت
مشاوره اطلاعاتی با ذکر منبع مجاز است
سپاس
دکتر علیرضا نوروزی


لوگوی دوستان

وبلاگ فارسی
وبلاگ فارسی