کتابخانه های عمومی کشور: تنگناها، توانمندیها و راهکارها

انجمن علمی-دانشجویی کتابداری دانشگاه الزهرا امسال همایشی با عنوان "کتابخانه­های عمومی کشور: تنگناها، توانمندی­ها و راهکارها" برگزار کرد که جا دارد از دانشجویان و دست­اندرکاران این همایش به خاطر انتخاب این موضوع مهم و زحماتشان سپاسگزاری کرد. کتابخانه­های عمومی یک نهاد بسیار مهم در فرهنگ­سازی، تمدن­سازی و گسترش فرهنگ مطالعه و کتابخوانی در جوامع پیشرفته و مدرن هستند. نهضت راه­اندازی کتابخانه­های عمومی در انگلستان و آمریکا در قرن هیجدهم و نوزدهم شکل گرفت و کتابخانه­های عمومی بزرگ انگلستان اغلب در اوایل قرن نوزدهم شکل گرفتند. در قرن نوزدهم کتابخانه­های عمومی به عنوان وسیله­ای جهت با فرهنگ ساختن ملت آمریکا و رسیدن به وحدت ملی مطرح بودند و دولت­های وقت آمریکا سعی کردند از طریق گسترش کتابخانه­های عمومی علم و دانش را در آمریکا گسترش و اشاعه دهد.

در ایران کتابخانه­های عمومی مورد بی­مهری قرار گرفته­اند و طرح­های کتابخوانی مانند نمایشگاه­های کتاب هستند که هفته­ای و گذرا هستند و مردم با کتاب انس و الفت ندارد، تنها به این دلیل که دولت یک بودجه ثابت سالانه و یک برنامه­ریزی بلندمدت برای فرهنگ­سازی (کتابخوانی هم یکی از ابزارهای فرهنگ­سازی است) در نظر نمی­گیرد. به راستی جایگاه کتابخانه­های عمومی در توسعه فرهنگی، تمدن­سازی، فرهنگ­سازی و با فرهنگ کردن مردم ایران کجاست؟ نقش دولت در فرهنگ­سازی و کتابخوانی چیست؟ چرا رسانه­ها و دولت­های مختلف که در ایران به قدرت می­رسند فقط در هنگام انتخابات ریاست جمهوری و مجلس به تعریف و تمجید ملت بزرگ ایران می­پردازند و در بقیه فصول توجه چندانی به حل مشکلات و نیازهای آنها ندارد.ما در یک کشور اسلامی هستیم پس باید حداقل به آنچه که خدا و پیامبرش می­گویند اعتقاد داشته باشیم و عمل کنیم. مگر غیر از این است که خداوند می­فرمایند: "سوگند به قلم و آنچه می­نویسند." "ن والقلم وما یسطرون" مگر غیر از این است که "زکات علم نشر آن است." پس جایگاه کتابخانه­های عمومی در ترویج علم و نشر دانش در جامعه چیست؟

در کشورهای خارجی اصولاً کنفرانس­ها و همایش­ها توسط یک سازمانی برای حل یک مشکلی برگزار می­شود و آن سازمان انتظار دارد پس از انجام همایش به دستاوردهای علمی برسد و طرح­های علمی و پژوهشی خوبی برای حل مشکلاتش توسط پژوهشگران ارائه شود. اما متاسفانه در ایران به این امر توجه نمی­شود و مسؤولان امر توجهی به این همه وقت و انرژی که دست­اندرکاران (دانشجویان و اساتید و پژوهشگران) صرف برگزاری یک همایش یا کنفرانس می­کنند، ندارند. باز هم متاسفانه در نظام آموزش کتابداری ایران چندان به کتابخانه­های عمومی توجه نشده است و اگر به پیشنهاد و بر اساس نیاز هیأت امنای کتابخانه­های عمومی کشور درس "کتابخانه­های عمومی" گنجانده می­شد و یا متناسب با نیازهای کتابخانه­های عمومی تدریس می­شد، گروه­های کتابداری می­توانستند مؤثرتر باشند.

نهاد کتابخانه های عمومی کشور

Iran Public Libraries Foundation: IPLF

www.iplf.ir

/ 0 نظر / 19 بازدید