ایران: کشوری ناشناخته در جهان

گویند "دوباره مي‌سازمت وطن اگرچه با خشت جان خويش". اما چگونه دوباره دروازه های ملل تو در پرسپولیس را بسازم و نام تو را دوباره زنده نمایم. یکی آمد نام تو را از پرشیا به ایران تفییر داد و تو برای سالیان سال برای بسیاری از ملل جهان  گمنام مانده ای و آن دیگری آمد، این کرد و آن کرد. نه ایران، دروازه های ملل تو بسته شده و انگار دشمنان قسم خورده تو نمی خواهند که دوباره تو پا بگیری. <?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

دو سال زندگی در غرب، در میان ملل گوناگون بر من تلخ گذشت. آنجا که کسی تو را نمی شناسد. این یکی گوید شما ایرانی ها مسلمان هستید، پس در نتیجه شما عرب هستید. اگر عرب نیستید، پس چرا نام شما عربی است؟ زبان شما هم که با خط عربی است. دیگر خسته ام اما با خشت جان خويش در تلاشم که بسازمت.

فیلم سازان تو که فیلم هایی مسخره ای تحویل غربی ها می دهند که همه فکر می کنند که ایران افغانستان است. همه فکر می کنند که مردم ایران از گرسنگی و بدبختی رنج می برند. غربی ها فکر می کنند که ایران یک کشور بیابانی است که حتی دسترسی به آب هم ندارد. خلاصه چه گویم ای سرزمین من که خیلی ها به تو بیوفایی کرده اند. اگرچه اهل خاطره نویسی نیستم. اما از این پس تجربه هایی خود از زندگی در غرب را خواهم نوشت.

/ 0 نظر / 31 بازدید