فرانسه: دموکراسی، آزادی بیان و اعتصاب

*این یادداشت خارج از حوزه کتابداری است.*<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

فرانسه یک شعار ملی دارد که عبارت است از: (Liberté - Egalité - Fraternité) به ترتیب یعنی برادری- برابری- آزادی. که البته مثل شعارهای ملی خیلی از کشورها فقط شعار است. برادری نیست، برابری بین خارجی و فرانسوی نیست، آزادی هم نیست، هر هفته بلاگرها، وبنگاران و سایر اندیشمندان را به زندان محکوم می­کنند کاری که در همه کشورها انجام می­شود. البته وضعیت فرانسه بهتر از برخی کشورهای دیگر است. در طول تاریخ، هر گاه جامعه تحت حاکمیت دولتمردان یک کشور، موافق با رأی و اندیشه آنها نباشند، جامعه زیر دست محکوم به زندان می­شوند.

نزدیک به یک ماه از اصلاح قانون کار فرانسه برای تسهیل اخراج کارگران جوان زیر بیست و شش سال می­گذرد. در این میان اقشار مختلف جامعه، از جمله دانشجویان و دانش­آموزان به عنوان آسیب­دیدگان مستقیم این قانون، همواره دست به اعتصاب و تعطیلی دانشگاه­ها و مدارس می­زنند و به اعتصاب عمومی می­پردازند. در برخی از دانشگاه­ها احزاب و اتحادیه­های دانشجوی و دانش­آموزی­ به­آرامی دست به اعتصاب می زنند و با گماردن دانشجویانی به عنوان انتظامات ویژه، از ورود دانشجویان دوره­های کارشناسی و کارشناسی ارشد به دانشگاه­ها جلوگیری می­کنند. البته ورود دانشجویان دکترا و اعضای هیأت علمی با ارائه کارت شناسایی مجاز است. در برخی از دانشگاه­ها مثل دانشگاه سوربون اعتصاب و تعطیلی دانشگاه­ها همزمان با نارضایتی عمومی جوانان (به­ویژه اعراب و آفریقایی­های مهاجر) از دولت فرانسه موجب درگیری میان پلیس (نیروی نظامی کلاه آبی و لژیون اترانژه) و جوانان می­شود.

نکته قابل توجه این است که کادر نیروی نظامی هنگ خارجی (Legion Etranger) یا معادل انگلیسی آن (Foreign Legion) اصالتاً فرانسوی نیستند. یعنی همه خارجی هستند که معمولاً برای جنگ با کشورهای خارجی (اففانستان، رواندا، کامبوج، ساحل عاج و غیره) و یا اعتصاب­های داخلی از آنها استفاده می­شود. هنگامی که یک مهاجر خارجی (از کشورهای روسیه، رومانی، چک، چین، ترکیه، مجارستان، مکزیک، آفریقا، ایران و غیره) به فرانسه وارد می­شود به او گفته می­شود که تو را ظرف فلان مدت به کشور خودت بر می­گردانیم و وی به ناچار یا برای کسب درآمد و امرار معاش می­گوید من آمده­ام که در هنگ خارجی­ خدمت کنم و برای مدت یک تا پنج سال به جرگه این نیرو می­پیوندد و بعد از پنج سال (اگر زنده ماند) ملیت فرانسوی می­گیرد. این هنگ نخستین بار در سال ۱۸۳۱ به وجود آمد. دلیل تأسیس آن این است که دولتمردان فرانسوی نمی­خواهند که فرانسوی­ها در جنگ کشته شوند. البته در برخی اسناد به دروغ می­گویند که اعضای این هنگ داوطلب هستند، به سخنی دیگر آنها داوطلب­های خارجی هستند. یک وبگاه هم دارد (www.legion-recrute.com).

البته اعضای هنگ خارجی درآمد خیلی خوبی دارند در ماه با حق مأموریت حداقل چهار تا پنج هزار یورو می­گیرند، معادل حقوق یک استاد تمام فرانسوی.  کاری که آمریکا هم انجام می­دهد، مکزیکی­ها و سیاهان را به خدمت می­گیرد و به عراق و افغانستان می­فرستد. تصور کنید وقتی اعضای این هنگ خارجی هستند، بنابراین به هیچ چیز حتی جان مردم رحم نمی­کنند به همین دلیل در اعتصاب­ها هم از این نیرو استفاده می­شود، در نزد این افراد چیزی به نام رحم معنی ندارد زیرا همه خارجی هستند. این است که هنگام سرکوب شورشیان به شدت عمل می­کنند.

البته در نهایت به دنبال این همه اعتصاب دولت فرانسه تصمیم به لغو این قانون گرفت.

/ 0 نظر / 32 بازدید