بازیافت کتاب و کاغذ

کاغذ از طریق قطع درختان و استفاده از تنه و چوب آنها تهیه می­شود. این کار موجب انهدام جنگل­ها و افزایش آلودگی هوا شده، هزینه و انرژی زیادی را مصرف می‌کند. بازیافت کاغذ و کتاب یک فرایند درآمدزا و در عین حال دارای اثرات مطلوب زیست محیطی است که موجب کاهش زباله­های غیرقابل بازیافت می­شود. طرح­های راه­اندازی کارخانه­های مقواسازی و بازیافت کاغذ و مقوا  لازم است که در تمامی شهرها و سازمان­ها و منازل اجرا شود. هدف اجرای چنین طرح­هایی استفاده مؤثر و بهینه از کاغذ، جلوگیری از دفن مواد قابل بازیافت، کاهش آلاینده­های زیست محیطی­، جلوگیری از دفن ضایعات و هدر رفتن سرمایه­های ملی و منابع طبیعی و بازیافت مجدد آنها، کاهش حجم زایدات انتقالی به مراکز دفن­، جلوگیری از دفن بی­رویه مواد کاغذی قابل بازیافت­، برگشت مواد آلی به چرخه طبیعت­، جلوگیری از قطع بی­رویه درختان و جنگل­ها  و بهبود شرایط زیست محیطی و کاهش زباله­های قابل دفن است. به عنوان نمونه از هر پنج پاکت خالی شیر می­توان یک رول دستمال کاغذی ساخت، از هر سی  قوطی کنسرو می­توان یک چرخ مخصوص خرید ساخت، از کاغذهای باطله مثلا جعبه کفش و غیره. 

در کشورهای توسعه­یافته طرح­های بازیافت کاغذ و مقوا در منازل، سازمان­ها، دانشگاه­ها،  امکان عمومی و خیابان­ها اجرا می­شود. در بسیاری از مناطق و خیابان­ها سطل­های مخصوص برای زباله­های قابل بازیافت مانند کاغذ، مقوا؛ سطل مخصوص شیشه؛ سطل مخصوص پلاستیک؛ و سطل مخصوص زباله­های غیرقابل بازیافت وجود دارد. کتاب­های دست دوم خود را یا در معابر مجتمع­های مسکونی می­گذارند تا کسانی که نیاز دارند بردارند و یا آنها را به فروشگاه­های اجناس دست دوم می­فروشند.

در برخی کشورهای پیشرفته مانند انگلستان، سازمان­های خیریه (Oxfam) صندوق­ها و سطل­های مخصوصی در معابر عمومی قرار می­دهند تا افراد کتاب­ها و مواد دیداری-شنیداری و سی­دی­های موسیقی را که نمی­خواهند را در آنها قرار دهند و بعد سازمان­های خیریه آنها را می­فروشند و به مستمندان کمک می­کنند و یا کتاب­ها را به کشورهای فقیر هدیه می­کنند.

246731212_c6c5276743.jpg?v=0

/ 2 نظر / 31 بازدید
زهره

سلام وبلاگ یادداشتهای یک اطلاع رسان تغییر مکان داد . لطفا لینک رو اصلاح بفرمایید . http://zohreh.wordpress.com/

كتابگذار اعظم

حضرت استاد سلام با ديدگاه و نظرات شما راجع به طنز هندزدگی موافقم و فکر نکنم پيام طنز من چيزی به جز اين باشد. همانگونه که شما هم می دانيد با دشوار شدن اعزام دانشجو به ممالک غربيه فارغ التحصيلان ترجيح می دهند که به هند کشور همسايه بروند که مخارج آنها کمتر شود و اخيرا جو هند رفتن در ايران بسيار غليظ شده که می تواند خطرناک باشد. از سوی ديگر هند هم دانشگاه درجه اول دارد و هم دانشگاه درجه چهار و شرايط تحصيل در برخي از دانشگاهها بسيار ساده تر از تحصيل در كشور خودمان است. بنده كه از نزديك شاهد بودم كه يك دانشجو در ايران با چه سختي و پس از هفت سال و با سفيد شدن موهايش از رساله اش دفاع كرد و ديگري در عرض سه سال به راحتي از هند فارغ التحصيل شده و با مازاد درآمد بورس خود در ايران خانه خريده و به پستهاي حساسي رسيده و تا حال نه مقاله اي فارسي نوشته و نه كتابي چه برسد به مقاله انگليسي. تا آنجا كه خبر دارم امثال ايشان كم نيست. حال اين تضاد را چگونه مي توان حل كرد ؟